Ada Falcón foi unha das cantantes de tango máis importantes e enigmáticas de Arxentina. Comezou a cantar profesionalmente con apenas 5 anos, e aos 14 anos xa debutou no cinema mudo. A súa época dourada estendeuse entre as décadas de 1920 e 1930. O cumio do seu éxito chegou a partir de 1929 co director de orquestra Francisco Canaro. Xuntos gravaron máis de 180 temas e mantiveron unha intensa e tormentosa relación sentimental en segredo, xa que el estaba casado. No ano 1942, en pleno auxe do seu éxito e tras romper definitivamente con Canaro, Ada Falcón tomou a drástica decisión de abandonalo todo e rematar os seus anos como monxa. Neste episodio de Chamuyando tango Ricardo Coronel repasa a traxectoria de Ada Falcón e presenta seis das súas máis célebres cancións.
